Pani Ewa Smólskazaprasza na wystawę „W 123 rocznicę urodzin Antoniego Uniechowskiego” – wybitnego polskiego rysownika, ilustratora i scenografa. Można obejrzeć 8 oryginalnych prac artysty,  wypożyczonych ze Zbiorów Specjalnych Książnicy Pomorskiej w Szczecinie. Prezentowane są książki z ilustracjami autora oraz 34 pocztówki i album „Stara Warszawa”. Antoni uniechowski herbu Ostoja - polski rysownik. W latach 1923–1930 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u Karola Tichego (malarstwo) oraz Wojciecha Jastrzębowskiego (projektowanie brył i płaszczyzn). Zajmował się plakatem, scenografią filmową i teatralną, a przede wszystkim ilustracją książkową; tworzył lekkie i swobodne rysunki tuszem, lawowane akwarelą, gwaszem lub temperą; ilustrował m.in. Powiastki filozoficzne Voltaire’a (1948),Potop Henryka Sienkiewicza (1949),Monachomachię Ignacego Krasickiego (1953),Popioły (1954) Stefana Żeromskiego, Lalkę (1962) i Emancypantki (1972) Bolesława Prusa, Małą księżniczkę (1980) F.H Burnett. W latach 1945–1956 współpracował z tygodnikiem „Przekrój”.

Oficjalnie Międzynarodowy Dzień Harry’ego Pottera został ogłoszony w 2012 roku przez ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii, Davida Camerona. Chciał on w ten sposób podkreślić ogromny wkład literacki J.K. Rowling oraz wpływ jej książek na kulturę i czytelnictwo na całym świecie. Data ta nie jest przypadkowa – według chronologii książek to właśnie 2 maja 1998 roku odbyła się Bitwa o Hogwart. Było to ostateczne starcie, w którym Harry Potter pokonał Lorda Voldemorta, kończąc tym samym Drugą Wojnę Czarodziejów. Wybór tego dnia ma więc upamiętniać zwycięstwo dobra nad złem oraz odwagę bohaterów. Dla „potteromaniaków” to idealna okazja, by jeszcze raz zanurzyć się w magicznym świecie po przez, np. wypożyczenie książek w naszej bibliotece szkolnej:)

Dzień ten został zapoczątkowany we Francji na początku lat 90. XX wieku jako Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną. Z czasem idea ewoluowała, obejmując walkę z dyskryminacją osób z każdym rodzajem niepełnosprawności. Główne cele tego dnia to: * zwrócenie uwagi na bariery: Nie tylko te architektoniczne (schody, wysokie krawężniki), ale przede wszystkim mentalne i prawne. * manifestacja obecności: Pokazanie, że osoby z niepełnosprawnościami są pełnoprawnymi obywatelami, którzy chcą pracować, uczyć się i realizować pasje. * edukacja społeczeństwa: Walka ze stereotypami, takimi jak postrzeganie osób z niepełnosprawnością wyłącznie przez pryzmat ich ograniczeń lub wzbudzanie litości.

Święto poświęcone badaniom kosmosu, astronomii i eksploracji przestrzeni kosmicznej. Święto narodziło się w Stanach Zjednoczonych w 1997 roku (jako Space Day). Inicjatywa wyszła od firmy Lockheed Martin, a jej celem było zachęcenie dzieci i młodzieży do nauki przedmiotów ścisłych oraz zainteresowania się karierą w sektorze kosmicznym. W 2001 roku były astronauta i senator John Glenn przekształcił je w Międzynarodowy Dzień Kosmosu, aby podkreślić, że odkrywanie wszechświata to wspólna sprawa całej ludzkości. Dzień Kosmosu to nie tylko patrzenie w gwiazdy, ale przede wszystkim edukacja. Główne cele to: * Edukacja STEM: Promowanie nauki, technologii, inżynierii i matematyki. * Docenienie naukowców: Upamiętnienie pracy astronomów, inżynierów i astronautów. * Refleksja nad przyszłością: Rozważania na temat kolonizacji Marsa, poszukiwania życia pozaziemskiego czy ochrony Ziemi przed zagrożeniami z kosmosu.

Zarodki nowych wszechświatów Wiedza i Życie 6/2020

Kosmiczne kolizje Świat Nauki 1/2022

Kosmiczna alchemia Świat Nauki 3/2023

LUDZIE SĄ JAK WYSPY, A ICH WZAJEMNE RELACJE TO MOSTY MIĘDZY NIMI. CZASEM TRZEBA PRZEJŚĆ WIELE Z NICH, ŻEBY DOTRZEĆ DO TEJ WŁAŚCIWEJ. Świnoujście, jesień 2024. W pobliżu granicy znalezione zostają zwłoki starszego mężczyzny, ojca miejscowego podkomisarza. Aspirant Gośka Podrzycka i komisarz Paweł Szenfeld analizują ostatnie godziny życia szanowanego nauczyciela i próbują rozszyfrować tajemnicze litery z kartki, którą miał przy sobie. Gdy na promie do Ystad ginie znany przedsiębiorca, a w pożarze altany śmierć ponosi matka zaginionej w latach dziewięćdziesiątych dziewczynki, śledczy odkrywają, że wszystkie ofiary łączy inna tragedia sprzed niemal trzech dekad. Podrzycka z Szenfeldem wyruszają w podróż w przeszłość, gdzie spodziewają się znaleźć odpowiedź na wszystkie pytania. Tylko kogo pytać, skoro wszyscy giną?

Był polskim pisarzem, publicystą i działaczem kulturalnym, jedną z najbardziej barwnych postaci życia literackiego w powojennej Polsce. Był znany nie tylko z twórczości literackiej, ale też z charakterystycznego stylu życia i wyrazistych poglądów. Był wielkim miłośnikiem jazzu – współorganizował pierwsze festiwale jazzowe w Polsce. Słynął z nonkonformizmu i krytyki systemu komunistycznego. Jego teksty często były cenzurowane. W 1965 roku wyemigrował z Polski i osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie pisał i współpracował m.in. z amerykańskimi mediami. Tyrmand był symbolem niezależności intelektualnej w czasach PRL. Jego twórczość pokazuje realia życia w Polsce powojennej, ale też uniwersalne tematy wolności, buntu i indywidualizmu. Najbardziej znane jego dzieła to: "Zły", Dzienniki 1954", "Życie towarzyskie i uczuciowe".

W Polsce, decyzją Sejmu z 2006 roku, takie święto obchodzimy również w Dzień Dziecka. Wybór tej daty jest symboliczny i ma na celu: * Podkreślenie prawa dzieci do dorastania w zdrowym, bezpiecznym i trzeźwym środowisku. * Skłonienie dorosłych do refleksji nad tym, jak ich nawyki wpływają na najmłodszych. *Promowanie radosnego świętowania bez potrzeby sięgania po używki.

Jego problem alkoholowy nie był jedynie „nałogiem” w potocznym znaczeniu, ale stanowił centralny element jego autokreacji, buntu i ostatecznej autodestrukcji. Problemy z alkoholem doprowadziły do izolacji poety. Choć był ceniony przez środowisko literackie, jego trudny charakter i nieprzewidywalność sprawiały, że stawał się osobą coraz bardziej samotną. Ostatecznie, w nocy z 10 na 11 maja 1971 roku, Wojaczek popełnił samobójstwo, zażywając śmiertelną dawkę leków. Choć to nie alkohol bezpośrednio go zabił, to lata wyniszczającego trybu życia i depresja pogłębiona nałogiem doprowadziły go do punktu bez wyjścia w wieku zaledwie 25 lat.

Bukowski twierdził, że nie potrafi pisać na trzeźwo. Jego proces twórczy był niemal rytualny: maszyna do pisania, radio grające muzykę klasyczną i kilka zgrzewek piwa lub butelka wina. Szczerość do bólu: Alkohol zdejmował z niego blokady społeczne, pozwalając na pisanie w sposób brutalnie szczery, wulgarny i pozbawiony sentymentów. Alter ego: Stworzył postać Henry’ego Chinaskiego, swojego literackiego sobowtóra, który w niemal każdej książce dryfuje od jednego ciągu alkoholowego do drugiego. W przeciwieństwie do wielu alkoholików, on nigdy nie chciał się leczyć. Akceptował swój nałóg jako część swojej tożsamości. Jego najbardziej znane powieści "Na południe od nigdzie", "Listonosz", "Najpiękniejsza dziewczyna w mieście", "Faktotum". "Kobiety", "Gdy kota nie ma, myszy harcują"

Jeden z niewielu pisarzy, którzy nie pamiętają pisania własnej powieści. Twierdzi, że powieść "Cujo" napisał  w niemal ciągłym zamroczeniu alkoholowym i kokainowym. Wiele z jego najsłynniejszych dzieł to w rzeczywistości ukryte (lub całkiem jawne) wołania o pomoc:"Lśnienie" - King przyznał po latach, że Jack Torrance to on sam. Pisząc o ojcu, który kocha swoją rodzinę, ale przez alkohol zamienia się w potwora, King nieświadomie opisywał własne lęki i narastającą agresję po alkoholu."Misery" -  autor wyznał, że postać psychopatycznej pielęgniarki, która więzi pisarza, jest uosobieniem jego nałogu – czegoś, co daje mu pozorne bezpieczeństwo, ale jednocześnie go niszczy i nie pozwala uciec. Przełom nastąpił w 1987 roku, kiedy jego żona postawiła mu ultimatum: albo odwyk i trzeźwość, albo koniec małżeństwa. King jest trzeźwy od końca lat 80.

Marek Hłasko nie tylko był uzależniony od alkoholu, ale uczynił z niego jeden z fundamentów swojej legendy „polskiego Jamesa Deana”. W jego przypadku alkohol był nierozerwalnie związany z wizerunkiem twardziela o nadwrażliwej duszy, ale też stał się przyczyną jego przedwczesnej śmierci. W jego książkach (np. Pętla) alkohol jest pokazany w sposób bezlitosny. Opowiadanie Pętla to studium jednego dnia alkoholika, który próbuje wytrwać do godziny, w której ma pójść na leczenie, ale ostatecznie przegrywa z nałogiem. To jeden z najbardziej sugestywnych opisów "piekła alkoholowego" w polskiej literaturze. Marek Hłasko zmarł w nocy z 13 na 14 czerwca 1969 roku w Niemczech, mając zaledwie 35 lat. Oficjalną przyczyną było przedawkowanie środków nasennych w połączeniu z alkoholem. Do dziś trwają spory, czy było to świadome samobójstwo, czy po prostu tragiczna pomyłka organizmu, który nie wytrzymał kolejnej dawki toksycznego miksu.

Jacek London był jednym z pierwszych pisarzy-celebrytów, który tak otwarcie i drastycznie opisał swój nałóg. Jego relacja z alkoholem była specyficzna: przez lata twierdził, że wcale nie lubi smaku trunków, a pije jedynie ze względów towarzyskich i egzystencjalnych. "Biała logika" to termin uknuty przez Londona w jego wspomnieniach. Opisywał nim specyficzny stan umysłu po alkoholu – stan bezlitosnej, mrocznej jasności, w którym człowiek dostrzega bezsens istnienia, marność wysiłków i nieuchronność śmierci. Według Londona, alkohol zdejmował z życia "różowe okulary". "Biała Logika" doprowadzała go do głębokiego pesymizmu i stanów depresyjnych. Jacek London zmarł w 1916 roku w wieku zaledwie 40 lat - mogło to być samobójstwo lub przypadkowe przedawkowanie leków.

Ernest Hemingway to prawdopodobnie najsłynniejszy alkoholik w historii literatury. Stworzył wzorzec pisarza, który pije dużo i potrafi „trzymać fason”. Alkohol był dla niego symbolem męskiej wytrzymałości. Problem Hemingwaya nie brał się z samej miłości do zabawy. Pisarz przez całe życie zmagał się z zespołem stresu pourazowego - był ranny na I wojnie światowej, brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii oraz zmagał się z bólem - przeżył dwa katastrofy lotnicze, które zrujnowały jego zdrowie. Pod koniec lat 50. stan Hemingwaya był krytyczny. Cierpiał na zaawansowaną marskość wątroby, nadciśnienie i cukrzycę. 2 lipca 1961 roku, nie mogąc pogodzić się z niemocą twórczą i fizycznym rozkładem (pogłębionym przez dekady picia), Hemingway popełnił samobójstwo, strzelając do siebie z dubeltówki.

Kształt wody - film na podstawie bestsellerowej książki Guillerma del Toro i daniela Krausa.  

Państwo Lisbon są rodzicami pięciu atrakcyjnych nastoletnich córek. Dziewczęta, w wieku od trzynastu do siedemnastu lat, zaczynają odkrywać przyjemności dojrzewania, a ich rodzice - gorliwi katolicy - w patologiczny sposób kontrolują ich życie. Izolują dziewczęta od każdego chłopca, który okaże najmniejszy ślad zainteresowania którąkolwiek z córek. Pozornie doskonałe życie dysfunkcyjnej rodziny zostaje zaburzone, gdy najmłodsza z dziewcząt usiłuje popełnić samobójstwo.

* reżyseria: Sofia Coppola * scenariusz : Sofia Coppola * gatunek: dramat psychologiczny * produkcja: USA * premiera: 1999

Oto główne powody, dla których obchodzimy to święto:1. Upamiętnienie przełomu cywilizacyjnego Wynalezienie ruchomej czcionki przez Jana Gutenberga (ok. 1450 r.) uważa się za jedno z najważniejszych wydarzeń w historii ludzkości. Dzień Drukarza to hołd dla rzemiosła, które umożliwiło masowe szerzenie wiedzy, naukę czytania i rozwój nauki. Bez drukarzy wiedza pozostałaby luksusem dostępnym tylko dla nielicznych.2. Docenienie trudnego rzemiosła Historycznie praca drukarza była niezwykle ciężka i wymagająca. Wiązała się z: precyzyjnym układaniem tysięcy małych czcionek, pracą z ciężkimi maszynami i farbami o specyficznym zapachu, ogromną odpowiedzialnością za błędy (tzw. chochliki drukarskie).

Mimo że żyjemy w erze cyfrowej, praca drukarzy nadal nas otacza. Obchodzimy ten dzień, aby przypomnieć, że za każdym: opakowaniem produktu w sklepie, banknotem w portfelu, plakatem na ulicy i oczywiście każdą książką na półce, stoi sztab ludzi związanych z poligrafią, składem i drukiem.

Jan Haller oraz Florian Ungler to dwie absolutnie kluczowe postacie dla polskiej kultury. Bez nich renesans w Polsce wyglądałby zupełnie inaczej. Działali w Krakowie, który był wtedy sercem środkowoeuropejskiego drukarstwa.

NaukowoTV – jest to kanał na Youtube prowadzony przez Krzysztofa Poznańskiego. Poruszane są na nim wątki związane głównie z paleontologią, geografią i astronomią. Ostatnimi czasy autor rozpoczął bardzo ciekawą serię, w której walczy z pseudonauką i rozprawia się z powszechnie występującymi mitami.

Zocharett

Zapraszamy do vloga literackiego, którego autorką jest Zocharett. Wygrała ona plebiscyt "Człowiek książki 2025" przeprowadzony przez portal Lubimyczytać.pl. Wyróżnione w nim osoby to twórczynie i twórcy, którzy traktują książkę jako punkt wyjścia do rozmowy, interpretacji i inspiracji. W gronie nominowanych znaleźli się ludzie, dla których literatura jest nie tylko zawodem, narzędziem pracy, ale i świadomym wyborem życiowym. Krytycy literaccy, dziennikarze, podcasterzy, booktuberzy, bookstagramerzy i booktokerzy, którzy działają w różnych formatach, sięgają po różne gatunki i kierują swoje treści do różnych odbiorców.

        * gdzie leżała Sarmacja,         * kim byli Sarmaci,         * jak wyglądało codzienne życie           Sarmatów,         * skąd przekonanie wśród           polskiej szlachty         * o pochodzeniu od            irańskojęzycznych nomadów,         * kim były Amazonki,         * co wspólnego mieli Sarmaci z           Bałkanami.

Nasza szlachta wierzyła, że wywodzi się od starożytnych walecznych nomadów, którzy mieli podbić słowiańskich rolników i stać się elitą społeczeństwa. co ciekawe, w tej legendzie tkwi ziarno prawdy…A jakie? Dowiesz się wszystkiego z artykułu pt.: „Sarmaci przodkowie Polaków?” w „Świecie Wiedzy Historia” nr 2/2026.

Mozart czy Beethoven, Mendelssohn czy Bach? Który z nich okazałby się rasowym influencerem i zgromadził na swoim profilu miliony followersów? Każda postać ze świata muzyki to inna osobowość i styl twórczości. Ale czy w dzisiejszym, zunifikowanym świecie to wada czy zaleta? W złotej sali Filharmonii w Szczecinie stanie w szranki dwóch kompozytorów. Poznamy ich bliżej – dowiemy się, czym się inspirowali, co chcieli przekazać światu i dlaczego w ogóle zostali kompozytorami. Porównamy ich kreatywność, wrażliwość emocjonalną, a także oryginalność i otwartość na eksperymenty. Po raz pierwszy na scenie złotej sali zobaczymy wielki show z udziałem lalek, które wcielą się w postaci kompozytorów i pozwolą nam przenieść się w czasie i przestrzeni.

Awokado umyć, przekroić na pół, usunąć pestkę, łyżką wydrążyć miąższ. Dokładnie rozgnieść widelcem na bezgrudkową pastę. W większym naczyniu umieścić jajka i oba cukry. Lekko i krótko ubić mikserem do połączenia (ale nie do sztywności, nie jak na biszkopt) – zazwyczaj w brownie nie ubijamy jajek z cukrem, tutaj chcemy jednak, by brownie trochę urosło. Do mieszanki jajecznej dodać rozgniecione awokado, wanilię, sól i dobrze wymieszać. Następnie bezpośrednio do naczynia przesiać kakao i mąkę pszenną, dodać sól i wymieszać szpatułką do połączenia. Formę o wymiarach 17 x 24 cm wyłożyć papierem do pieczenia. Przelać do niej ciasto

Składniki:1 dojrzałe awokado, średniej wielkości 2 duże jajka pół szklanki drobnego cukru do wypieków pół szklanki brązowego cukru muscovado pół szklanki kakao 1/4 szklanki mąki pszennej 1 łyżeczka ekstraktu z wanilii szczypta soli